Kababayan4Change 15 Point Program

general-the-peoples-agenda-for-change-2016-brochurekbbyn4change-logo

 

A PROGRAM FOR NATIONALIST AND PROGRESSIVE CHANGE

The platform can be expressed in constitutional, patriotic or nationalist, democratic , developmental and socially just terms.

  1. Uphold national sovereignty and territorial integrity

Treaties, agreements and arrangements that are unconstitutional and carry unequal terms at the expense of the Filipinopeople must be reviewed, renegotiated or outrightly  abrogated.  Domestic laws that embody such unequal terms must be  amended  or repealed.

Military agreements such as the Mutual Defense Pact, Mutual Logistic and Services   Agreement,  Visiting Forces Agreement and the Enhanced  Defense Cooperation Agreement must be abrogated in consonance with our national sovereignty and territorial integrity and the constitutional prohibition of foreign military bases, troops and weapons of mass destruction (nuclear, biological, chemical, etc.).

The Philippines must stand for its exclusive economic zone and extended continental shelf under the UNCLOS whether the ITLOS or its assigned mechanism make a totally clear cut decision in favor of the Philippines or carries any fuzzy provision.  In any case, the Philippines binds itself to use peaceful means of holding on to what rightfully belongs to it, including prohibition of any economic and political activity by any hostile  power or agents thereof inside Philippine territory.

  1.  Respect human rights  and give full play to democracy

In all circumstances, human rights must be respected  in all aspects—political, civil, economic, social and cultural. Even under conditions of war,  respect for such rights are required by International Humanitarian Law.  The Comprehensive Agreement on Respect for Human Rights and International Humanitarian Law (CARHIHL) are in force and effect.

Democracy must be put into full play by encouraging and enabling the full participation of  the workers and peasants in  the political life of the country. In the process, they must empower themselves and realize their rights, both substantively and procedurally.  The electoral system must not be a system of  deceiving them and  perpetuating their oppression and exploitation.  The current automated electoral system allows preprogramming of results and must be rejected.

  1. Reassert the economic sovereignty and conserve the  national patrimony.

We  must reassert our  economic sovereignty and conserve our national patrimony.   We must repudiate and oppose the neocolonial and neoliberal policies that have been imposed on us to perpetuate economic underdevelopment,  aggravate the unequal exchange of foreign manufactures on one hand and raw materials and semimanufactures on the other hand,  bound us to import-dependent consumption and sink us in perennial trade deficits and foreign indebtedness.

We must stop the  imperialist powers, their monopolies and their multilateral agencies like the IMF, World Bank and the GATT-WTO  from keeping us underdeveloped, making us dependent on  foreign manufactures and lonerous oans, controlling major lines of businesses, grabbing our natural resources and extracting superprofits.  We must stop and roll back the elimination  or reduction of  nationality restrictions on certain enterprises in the Philippines (mining, finance, trade, media and the like).

The Philippines has the natural resources, including nearly all mineral resources, in order to industrialize itself.  But mineral  resources are being taken out of the country  by the shiploads in  raw form, unprocessed and unaccounted.  Our forest and marine resources have also been plundered by foreign interests.  We can protect the national patrimony as well as the environment if by ourselves we use our resources wisely at the proper rate and benefit the people far more greatly by   processing the mineral, forest and marine resources.

  1.  Carry out  national industrialization as the lead factor of economic development and as the key to solving unemployment,  poverty and underdevelopment.

We must engage vigorously in national industrialization. This is the only way we can generate employment in a big way, overcome the conditions of widespread poverty and underdevelopment and prevent a large part of our labor force from leaving the country and separating from their families. The government and private sector can cooperate in establishing  major industries and encouraging tens of  thousands of small and medium enterprises around every major industry as suppliers to the main industry, product distributors and service providers to the communities.

We  need  to establish and develop major industries in metallurgy (basic and alloyed mineral products), energy exploration, development  and generation, machine tools, precision instruments, electronics,  means of transport,  home appliances, construction equipment and materials, chemicals and pharmaceuticals, and so on.  We have plenty of scientists and technologists.  And  we can avail of expertise and technology from various countries, instead of those few that have kept us underdeveloped.  We must improve on the few types of enterprises at which we are already good,  like food and beverage manufacturing, mining, quarrying, fishing, forestry, animal husbandry and construction.

The public and private sector can raise capital for industrialization from savings resulting from our industrial and agricultural  production, land reform compensation to big landowners and drastic reduction of import-dependent consumption.  We can take loans on systems of deferred payments that are based on the export of our manufactures.  We can annul previous odious debts, seek the rescheduling of the payment of old debts and  even a moratorium on payments, especially on loans that  are already overpaid.  We can seek new sources of loans from countries and blocs of countries that can also provide the initial technology and the long-term market. In this regard, we can  develop relations with the BRICS economic bloc and the BRICS Development Bank.

  1.  Implement land reform as a matter democratic right and social justice, as the foundation of economic development and as a method of liberating the landless tillers, releasing capital, promoting rural development and creating a domestic market.

The  accumulated rent paid  to the landlords for many decades by a majority of the people, the landless tillers, has long paid so many times over for the  market value of the land. This social injustice must end.  Through land reform, the landless tillers achieve economic, social, political and cultural liberation.  Land reform brings about the substance of democracy among the peasant masses who comprise the majority of the people.

As a result of land reform, the domestic market is expanded because of the increased income of the peasants.  Capital is released instantly for industrialization if half of the compensation to the landlords is in the form industrial bonds invested in certain industries.  The peasants can assure the people of adequate food supply and raw materials for food, chemical and other types of manufacturing.  Rural development can be achieved by developing cooperative and integrating agriculture, animal husbandry, fishery, forestry, handicrafts and rural industries.

  1.  Improve the wage and living conditions of the workers, protect and promote all possible means of livelihood and raise the people’s standard of living                                                                           

The major industries, with their spin-off small and medium industries and enterprises, and land-reform based rural development are big expanders of employment. It is not only possible but necessary for real economic development to provide a fair system of minimum wage, wage increases and social insurance to the workers.

The emancipated peasants and the workers together expand the domestic market with their increased incomes and assurance of social services and retirement pension.  They keep up the industrial and agricultural production and the services. In an expanding economy, it is feasible to make the temporary workers as regular or permanent workers after only six month of on the job training or probation.. We must abolish as criminal the system of short-term ¨contractualization¨ or permanent status of being temporary.

In an economy that is still developing,  there can be substantial pockets of unemployment that can be quickly relieved by farm-out jobs from relatively bigger enterprises, side-line jobs,  part-time jobs, self-employment in various forms, and so on.  The government and general public must prevent the abuse of women and children in both so-called formal and informal economies.

  1.  Expand social services, especially in education, health and housing, and   improve the public utilities

Social services must be improved and expanded, especially in education, health care and housing.  The government must make bigger outlays for the  the public school system, the state college and universities and provide free education to the children of workers and peasants at all levels.  It must do likewise for local public clinics, day care centers and hospitals.

The privatization of public schools. hospitals and public housing should be stopped and rolled back.  A plan must be undertaken to improve the management, operation and improvement of public utilities, like transport, power generation and distribution, and the like, with punitive measures taken against those responsible for mismanagement and deterioration of the public utilities,

  1. Stop plunder and all forms of  graft and corruption and punish the perpetrators; end the pork barrel  system and channel  government funds to economic development, infrastructure development and expansion of social services.

All existing laws against graft and corruption and plunder must be strictly carried out.  And all loopholes that allow these must be plugged immediately. All public officials and their close relatives and the corporations  or any business organization to which they belong are prohibited from benefiting from business privileges and  transactions  within their  scope of authority.

The pork barrel system must end  to prevent corruption through the collusion of legislators, executive officials and private entities.  The savings that arise from the effective prevention of corruption must be used to increase the public funds for economic development and social services.

  1.  Reduce military expenditures and channel the savings to economic development and social services.

Military expenditures must be reduced in order to increase the public funds and other resources for economic development and social services.  In this regard, the peace negotiations with the NDFP and the MILF must succeed in order to achieve the largest possible savings from military spending. The people must benefit from the peace dividend. Internal security and peace in the Philippines is best achieved through land reform and national industrialization. External defense  is also best achieved by economic development and gaining the capability to produce our own weapons.

We must not allow the US or any other power to draw us towards heavy military expenditures on the pretext of either internal or external defense.  We must not accept offers of protection by any foreign power only to become a protectorate, thus diminishing our national sovereignty, providing military bases for a foreign power and accepting military weapons not adequate or good enough for external defense.

  1.  Promote a patriotic, democratic , scientific and progressive system of education and culture.

The national language, revolutionary history and cultural  heritage of the Filipino people as well as the languages and culture of various ethno-linguistic communities must be cherished and propagated.  English may be the second language but must not be the first  in Philippine institutions and among the people.  The freedom of thought and belief and all other democratic freedoms must be respected.  The  patriotic spirit of  serving the people must be fostered.

The public school system must be expanded and developed  at all levels. It must  receive ample public funds in order to provide free education  to the students and improve the quality of its  teaching, research and nonacademic personnel.  The K-12 plan or any similar plan should not be implemented to disrupt the educational system, favor the private schools and serve the economic policies of imperialist powers.

Science and technology must be mustered for the socio-economic, political and cultural progress of the people. Cultural and educational policies must not be dictated by foreign entities that wish to perpetuate the cultural subservience of the people to foreign powers.  We can draw from the advances of human civilization on a global scale but we should adopt and apply these to serve the needs of the Filipino people.

  1. Uphold gender equality in all fields of social activity and combat gender/sexual discrimination.

Women have the same basic equal rights and duties as men in all fields of social endeavor. They must not be discriminated against, oppressed or exploited in any way due to gender.  Those who belong to the various LGBT categories congenitally, by later development or choice have likewise the same equal rights and duties  and must  not be discriminated, oppressed and exploited because of gender or sexual orientation.

  1.  Ensure wise utilization of natural resources and protection of the environment.

With economic and social development in their hands,  the Filipino people can better utilize the natural resources and protect the environment. They cannot entrust to foreign  monopoly corporations the exploitation of the natural resources and the protection of the environment.  These do not care about the rights and interests of the Filipino people and the development of the Philippines; all they do is plunder the natural and social wealth of the people and extract high profit returns.

  1.  Respect the rights of national minorities to self-determination and development.

The rights of all national minorities to self-determination and development must be respected. They must be well-informed of the policies or actions affecting them and must decide for themselves what is to be done in their areas.  No policy or action should be imposed on them.   They must decide for themselves and consent or refuse any offer of  development from the outside.

  1. 14.  Resume GPH peace negotiations with the NDFP and complete those with the MILF.

The formal talks in the GPH-NDFP peace negotiations must be immediately resumed  upon the reaffirmation of all existing agreements and the certain compliance with the JASIG and CARHRIHL, especially the release of  political  prisoners who are JASIG-protected as well as all of those who are accused of common crimes in violation of the CARHRIHL and the Hernandez political offense doctrine.

The framework set by The Hague Joint Declaration must be respected.  An agreement of truce and cooperation may be made on the basis of a general statement of joint intent  and in conjunction with a comprehensive agreement on social and economic reforms.  The series of negotiations and comprehensive agreements as required by The Hague Joint Declaration and the Agreement on Reciprocal Working Committees shall proceed until successfully completed.

The Basic Bangsamoro Law must  be enacted, provided the Bangsamoro right to self-determination, regional autonomy  and development is upheld and  the constitutional objections are hurdled.  This demand is briefly stated because the peace negotiations and agreements between the GPH and MILF have far more advance than those with the NDFP.

  1.  Pursue an independent policy and develop closest  cooperation with all neighboring countries for the purpose of  international solidarity, peace and development.

The Philippines must maintain a position of independence, cooperation and international solidarity with all countries in order to promote peace and development and avert or cope with economic and financial crises of global proportions and prevent wars of aggression.

The Philippines must develop the closest relations with all neigboring countries in East Asia for the purpose of peace and development.  Peaceful methods of resolving problems must be used like consensus building through conferences and consultations, negotiations and judicial action if negotiations prove unsuccessful.  The maintenance of peace in the region is necessary for promoting development and preventing any kind of foreign aggression or interference.###

POINTERS O CHECK LIST PARA SA PROGRAMA O PLATAPORMA

 

Ang plataporma ay mailalahad sa pamamagitan ng mga terminong konstitusyunal, patriyotiko o makabayan, demokratiko, pangkaunlaran at para sa katarungang panlipunan.

 

  1. Itaguyod ang pambansang soberanya at teritoryal na integridad.

Ang mga tratado, kasunduan at kaayusang di-konstitusyunal at nagtataglay ng di-pantay na mga prubisyong salungat sa kapakanan ng sambayanang Pilipino ay dapat na repasuhin, muling isalang sa negosasyon o tahasang ibasura. Ang lokal na mga batas na nagtataglay ng gayong di-pantay na mga prubisyon ay dapat amyendahan o ipawalang bisa.

Ang mga kasunduang militar tulad ng Mutual Defense Pact, Mutual Logistic and Services Agreement, Visiting Forces Agreement at ang Enhanced Defense Cooperation Agreement ay dapat na ibasura alinsunod sa ating pambansang soberanya at teritoryal na integridad at sa pagbabawal ng konstitusyon sa mga dayuhang base militar, tropa at mga sandata ng malawakang paglipol (nukleyar, biyolohikal, kemikal atbp).

Dapat manindigan ang Pilipinas para sa kanyang exclusive economic zone (EEZ) at extended continental shelf (ECS) sa ilalim ng UNCLOS, magpasya man ang ITLOS o ng takdang mekanismo nito, ng lubos na malinaw na desisyong pabor sa Pilipinas o gumawa ng anumang malabong pasya. Anu’t anuman, umaalinsunod ang Pilipinas sa paggamit ng mapayapang pamamaraan ng pagdepensa sa makatwirang saklaw at pagmamay-ari nito, kabilang na iyong pagbabawal sa anumang aktibidad pang-ekonomiya at pampulitika ng anumang naghihimasok na kapangyarihan o mga ahente nito na nasa loob ng teritoryo ng Pilipinas.

 

  1. Igalang ang karapatang pantao at bigyang laya ang demokrasya.

Ang karapatang pantao ay dapat na igalang sa lahat ng pagkakataon at sa lahat ng aspeto—pampulitika, sibil, ekonomya, panlipunan at kultura. Itinatakda ng International Humanitarian Law na irespeto ang mga karapatang ito kahit sa kundisyon ng giyera. Patuloy na may pwersa at bisa ang The Comprehensive Agreement on Respect for Human Rights and International Humanitarian Law (CARHIHL) .

Lubos na pairalin ang demokrasya sa pamamagitan ng pag-engganyo at lubos na partisipasyon ng mga manggagawa at magsasaka sa buhay pampulitika ng bansa. Sa proseso, dapat na mabuo nila ang kanilang kapangyarihan at maisabuhay ang kanilang mga karapatan, kapwa sa sustansiya at mga pamamaraan. Ang sistema ng eleksyon ay hindi dapat na maging sistema ng panlilinlang at ng pagpapanatili ng pagsasamantala at pang-aapi sa kanila. Ang kasalukuyang automated electoral system ay ginagamit para manipulahin ang mga resulta at kung gayon ay dapat ibasura.

3. Muling igiit ang soberanyang pang-ekonomiya at pangalagaan ang pambansang patrimonya.

Dapat nating muling igiit ang ating soberanyang pang-ekonomya at pangalagaan ang pambansang patrimonya . Dapat nating itakwil at labanan ang mga patakarang neokolonyal at neoliberal na ipinataw sa atin para itali sa pagkaatrasado ang ekonomya, mapasahol pa ang di-pantay na palitan ng mga dayuhang manupaktura sa isang banda, at ng hilaw na materyales at malamanupaktura sa kabilang banda , igapos tayo sa pagkonsumong nakasalig sa importasyon at ilubog tayo sa walang patid na mga depisit sa kalakalan at utang panlabas.

Dapat na pigilan ang mga imperyalistang kapangyarihan, ang kanilang mga monopolyo at mga ahensiyang multilateral tulad ng IMF, World Bank at ng GATT-WTO na patuloy na isadlak tayo sa kawalang kaunlaran, itali tayo sa mga dayuhang manupaktura at mabibigat na pasaning pautang, pagkontrol nila sa mayor na mga linya ng pagnenegosyo, pandarambong sa ating natural na yaman, at paghuthot ng mga dambuhalang tubo. Itigil ang pag-aalis o pagbabawas ng restriksyon sa nasyunalidad sa ilang mga empresa sa Pilipinas (pagmimina, pinansiya, kalakalan, midya atbp).

Mayroong natural na yaman ang Pilipinas, kabilang ang halos lahat ng mga rekursong mineral, upang makapag-industriyalisa. Ngunit maluwag na inilalabas sa bansa ang mga ito nang laksa-laksa sa anyong hilaw , at hindi naipoproseso at naitatala. Ang mga yaman natin sa kagubatan at tubig ay dinarambong ng mga dayuhang interes. Mapoprotektahan natin ang pambansang patrimonya at kalikasan kung matalino nating gagamitin ang mga rekurso sa tamang bilis at makikinabang nang husto ang mamamayan kapag tayo ang nagproseso ng mga rekursong mineral, gubat at tubig.

 

  1. Ilunsad ang pambansang industriyalisasyon bilang nangungunang salik sa pag—unlad ng ekonomiya at bilang susi sa paglutas sa disempleyo, kahirapan at kawalang kaunlaran.

Dapat na puspusang isagawa ang pambansang industriyalisasyon. Ito ang tanging paraan para makapagpalitaw ng malakihang empleyo, mapangibabawan ang kahirapan at kawalang kaunlaran at mapigilan ang malaking bahagi ng ating pwersang paggawa na lumabas ng bansa at mawalay sa kanilang pamilya. Makapagtutulungan ang gubyerno at ang pribadong sektor sa pagtatatag ng mayor na mga industriya at sa pag-engganyo ng sampu-sampung libong maliit at katamtamang-laking empresa sa paligid ng bawat mayor na industriya bilang mga tagasuplay sa pangunahing industriya, tagapamahagi ng mga produkto at tagasuplay ng serbisyo sa mga komunidad.

Kailangan nating itayo at paunlarin ang mayor na mga industriya sa metal ( saligan at produktong tansong mineral ), ang pagtuklas, pagpapaunlad at paglikha ng enerhiya, mga kasangkapang makinarya, mga presisong instrumento , elektroniko, transportasyon, kasangkapan sa bahay, gamit at materyales sa konstruksyon, kemikal at gamot, atbp. Marami tayong siyentista at teknolohista. Makagagamit tayo ng kasanayan at teknolohiya mula sa iba’t ibang bayan, sa halip na sumalig sa ilang bayan na nagsadlak sa atin sa kawalang kaunlaran. Kailangang paunlarin pa ang ilang tipo ng empresa na mahusay na tayo tulad ng manupaktura ng pagkain at inumin, pagmimina, quarrying, pangingisda, forestry, pangangalaga ng hayop at konstruksyon.

Makakaipon ng kapital ang gubyerno at ang pribadong sektor para sa industriyalisasyon mula sa mga naimpok sa produksyong industriyal at agrikultural, kompensasyon sa malalaking panginoong maylupa sa reporma sa lupa, at malakihang pagbawas sa pagkonsumong nakasalig sa importasyon. Makakapangutang tayo sa pamamagitan ng sistema ng deferred payments (sistema ng pagpapaliban sa pagbabayad) batay sa eksport ng ating manupaktura. Makakansela natin ang ilang naunang utang na nakadisbentahe sa atin, maiparere-iskedyul ang pagbabayad ng mga lumang utang at kahit na ang moratoryum sa pagbabayad, laluna sa mga utang na sobra na ang naging kabayaran. Makapaghahanap tayo ng bagong mauutangan sa mga bayan o bloke ng mga bayan na makapagbibigay rin ng inisyal na teknolohiya at matagalang pamilihan. Kaugnay nito, mapapaunlad natin ang ugnayan sa pang-ekonomiyang blokeng BRICS at sa BRICS Development Bank.

5. Ipatupad ang reporma sa lupa bilang isang usapin ng demokratikong karapatan at hustisyang panlipunan, bilang pundasyon ng kaunlarang pang-ekonomya, at bilang paraan ng pagpapalaya sa mga nagbubungkal na walang lupa, paglikha/pagpapakawala ng kapital, pagpapaunlad sa kanayunan at paglikha ng lokal na pamilihan.

Matagal nang ilang ulit na bayad ang halaga sa pamilihan ng lupa, ng deka-dekadang naipong upa sa lupa ng mayorya ng mamamayan– ang mga nagbubungkal na walang lupa — sa mga panginoong maylupa. Dapat nang magwakas ang kawalang ito ng hustisyang panlipunan. Sa pamamagitan ng reporma sa lupa, ang mga nagbubungkal na walang lupa ay magkakamit ng paglayang pang-ekonomya, panlipunan, pampulitika at pangkultura. Maisasabuhay ng reporma sa lupa ang saligang nilalaman ng demokrasya sa hanay ng masang magsasaka na siyang bumubuo ng mayorya ng mamamayan.

Palalawakin ng reporma sa lupa ang lokal na pamilihan dahil sa pagtaas ng kita ng mga magsasaka. Mapakakawalan agad ang kapital para sa industriyalisasyon kung ang kalahati ng kompensasyon sa mga panginoong maylupa ay sa anyo ng mga bono sa industriya na maipupuhunan sa ilang industriya. Matitiyak ng mga magsasaka ang sapat na suplay ng pagkain ng sambayanan at ang hilaw na materyales na kailangan para sa manupaktura ng pagkain, kemikal, atbp. Uunlad ang kanayunan sa pamamagitan ng pagpapaunlad ng mga kooperatiba at integrasyon ng agrikultura, pangangalaga ng hayop, pangingisda, forestry, handikrap at mga industriya sa kanayunan.

 

  1. Itaas ang sahod at pamumuhay ng mga manggagawa, protektahan at itaguyod ang iba’t ibang hanapbuhay, at itaas ang istandard sa pamumuhay ng mamamayan.

Malakihang magpapalawak ng empleyo ang mayor na mga industriya, kabilang ang maliliit at katamtamang-laking mga empresa na nakainog sa kanila, at ang kaunlarang pangkanayunan na nakasandig sa reporma lupa. Hindi lamang posible kundi kailangan para sa tunay na pag-unlad ng ekonomya na ipatupad ang sistema ng makatwirang sistema ng minimum na sahod, pagtataas ng sahod at segurong panlipunan sa mga manggagawa.

Mapalalawak kapwa ng lumayang mga magsasaka at manggagawa ang lokal na pamilihan sa pamamagitan ng kanilang lumalaking kita at garantiya sa mga serbisyong panlipunan at pensiyon sa pagreretiro. Matitiyak nila ang tuluy-tuloy na produksyon sa industriya at agrikultura at mga serbsiyo. Sa isang lumalawak na ekonomiya, magagawang regular o permanenteng manggagawa ang mga temporaryong manggagawa matapos ang anim na buwan lamang ng on-the-job training o probation. Dapat na wakasan ang kriminal na sistema ng maiksing-panahong ¨kontraktwalisasyon” o permanenteng istatus ng pagiging temporaryo.

Sa isang ekonomyang papaunlad pa lamang, maaring magkaroon ng signipikanteng pulu-pulutong ng disempleyo na madaling maibsan sa pamamagitan ng trabahong farm-out mula sa relatibong malalaking empresa, trabahong sideline , trabahong partaym , pagsasariling-sikap sa iba’t ibang paraan atbp. Mapipigilan ng gubyerno at ng publiko ang pang-aabuso sa kababaihan at mga bata kapwa sa tinatawag na pormal at di-pormal na ekonomya.

7. Palawakin ang serbisyong panlipunan, laluna sa edukasyon, kalusugan at pabahay, at paunlarin ang mga pampulikong utilidad.

Kailangang paunlarin at palawakin ang mga serbisyong panlipunan laluna sa edukasyon, pangangalaga sa kalusugan at pabahay. Dapat na maglaan ang gubyerno ng mas malaking badyet para sa sistema ng pampublikong eskwelahan, sa mga state college at universities at magbigay ng libreng edukasyon sa mga anak ng manggagawa at magsasaka sa lahat ng antas. Dapat na gayundin ang gawin sa lokal na mga pampublikong klinika, daycare centers at mga ospital.

Dapat na itigil at iatras ang pribatisasyon ang mga pampublikong paaralan, ospital at pampublikong pabahay. Dapat na magbalangkas ng plano para paunlarin ang pangangasiwa, operasyon at pagpapaunlad ng mga pampublikong instalasyon tulad sa transportasyon, paglikha at pamamahagi ng elektrisidad atbp. nang may karampatang parusa sa mga may pananagutan sa maling pangangasiwa at pagsama ng mga utilidad pampubliko.

 

  1. Itigil ang pandarambong at lahat ng anyo ng katiwalian at korupsyon, at parusahan ang mga maysala; wakasan ang sistema ng pork barrel at ilaan ang mga pondo ng gubyerno sa pagpapaunlad ng ekonomya, impraistruktura at pagpapalawak ng serbsiyong panlipunan.

Dapat na istriktong ipatupad ang lahat ng umiiral na batas ukol sa katiwalian , korupsyon at pandarambong. Ang mga butas sa batas na nagbibigay puwang sa mga ito ay dapat kagyat na lutasin. Ang lahat ng mga pampublikong upisyal at malalapit nilang kamag-anak o anumang organisasyon sa negosyong kinabibilangan nila ay dapat na ipagbawal na makinabang sa mga pribilehiyo sa negosyo at transaksyon sa kanilang saklaw ng awtoridad.

Kailangang wakasan ang sistema ng pork barrel upang mapigilan ang korupsyong nakabatay sa kutsabahan ng mga mambabatas, mga upisyal na ehekutibo, at mga pribadong entidad. Ang mga pondong maiimpok mula sa epektibong pagbaka sa korupsyon ay dapat na gamitin sa pagpapalaki ng pampublikong pondo para sa pagpapaunlad ng ekonomiya at sa serbisyong panlipunan.

 

  1. Bawasan ang badyet militar at ilaan ang impok sa pagpapaunlad ng ekonomya at serbisyong panlipunan.

Ang gastusing militar ay dapat na bawasan upang palakihin ang pondong pampubliko atbp rekurso para sa pagpapaunlad ng ekonomya at serbisyong panlipunan. Alinsunod rito, dapat na magtagumpay ang negosasyon sa kapayapaan sa NDFP at MILF upang makakuha ng pinakamalaking posibleng impok sa gastusing militar. Dapat na pakinabangan ng mamamayan ang resulta ng negosasyon sa kapayapaan. Ang internal na seguridad at kapayapaan sa Pilipinas ay pinakamabisang matatamo sa reporma sa lupa at pambansang industriyalisasyon. Pinakamahusay na matatamo rin ang eksternal na depensa sa pamamagitan ng pag-unlad ng ekonomya at pagtamo ng kakayahan nating lumikha ng sariling mga sandata.

Hindi dapat natin pahintulutan ang US o sinumang kapangyarihan na itulak tayo sa mabibigat na gastusing militar sa diumanong panloob o panlabas na depensa. Hindi natin dapat pahintulutan ang anumang alok ng proteksyon ng sinumang dayuhang kapangyarihan para lamang mapagharian, mawalan ng pambansang soberanya , maglaan ng mga base militar para sa isang dayuhang kapangyarihan at tumanggap ng mga armas militar na hindi sapat o mababa ang kalidad para sa panlabas na depensa.

10. Itaguyod ang patriyotiko, demokratiko, siyentipiko at progresibong sistema ng edukasyon at kultura.

Ang pambansang wika, rebolusyonaryong kasaysayan at pamanang kultura ng sambayanang Pilipino gayundin ang mga lenggwahe at kultura ng iba’t ibang etno-linggwistikong komunidad ay dapat na itanghal at palaganapin. Maaring Ingles ang ikalawang lenggwahe pero hindi ito dapat na maipanguna sa mga institusyong Pilipino at sa hanay ng mamamayan. Dapat na igalang ang kalayaan sa pag-iisip at pananampalataya at iba pang demokratikong karapatan. Dapat na itaguyod ang makabayang diwa ng paglilingkod sa sambayanan.

Ang sistema ng pampublikong edukasyon ay dapat na palawakin at paunlarin sa lahat ng antas. Dapat na magtamasa ito ng sapat na pondo para makapaglaan ng libreng edukasyon sa mga estudyante at itaas ang kalidad ng pagtuturo, ng pananaliksik at ng di-akademikong personnel. Hindi dapat na ipatupad ang planong K-12 o anumang kahalintulad na programa na makasisira sa sistema ng edukasyon, pumapabor sa mga pribadong eskwelahan at nagsisilbi sa mga patakarang pang-ekonomya ng mga imperyalistang kapangyarihan.

Dapat paunlarin ang syensya at teknolohiya para sa sosyo-ekonomiko, pampulitika at pangkulturang pag-unlad ng mamamayan. Ang mga pangkultura at pang-edukasyong patakaran ay hindi dapat diktahan ng mga dayuhang entidad na naglalayong panatilihin ang pangkulturang pagkabusabos ng mamamayan sa mga dayuhang kapangyarihan. Humahalaw tayo sa pagsulong ng sibilisasyon ng tao sa pandaigdigang saklaw ngunit ipinatutupad at ilalapat natin ang mga ito para maglingkod sa interes ng sambayanang Pilipino.

 

  1. Itaguyod ang pagkakapantay sa kasarian sa lahat ng larangan ng panlipunang aktibidad at bakahin ang diskriminasyong sekswal at pangkasarian.

Mayroong parehong saligang pantay na karapatan at tungkulin ang kababaihan at kalalakihan sa lahat ng aspeto ng lipunan. Hindi dapat hinahamak, inaapi o pinagsasamantalahan ang kababaihan sa anumang pamamaraan batay sa kasarian. Ang mga nabibilang sa iba’t ibang kategoryang LGBT mula pa sa pagsilang, sa lumaong pagbabago , o batay sa pagpili ay nagtatamasa rin ng pantay na mga karapatan at tungkulin at hindi dapat na hamakin, apihin at pagsamantalahan.

 

  1. Tiyakin ang matalinong paggamit ng mga natural na yaman at pangalagaan ang kalikasan.

Kapag hawak ng sambayanang Pilipino ang pang-ekonomya at panlipunang pagpapaunlad, mas mahusay nilang magagamit ang natural na yaman at mapangangalagaan ang kalikasan. Hindi nila maipagkakatiwala sa mga dayuhang monopolyong korporasyon ang pagsamantala sa natural na yaman at pangangalaga sa kalikasan. Wala silang pakialam sa mga karapatan at interes ng sambayanang Pilipino at pag-unlad ng Pilipinas ; ang tanging ginagawa nila ay dambungin ang natural at panlipunang yaman ng mamamayan at humuthot ng dambuhalang tubo.

 

  1. Igalang ang karapatan ng mga pambansang minorya para sa sariling -pagpapasya at kaunlaran.

Ang karapatan ng lahat ng pambansang minorya para sa sariling-pagpapasya at kaunlaran ay dapat na igalang. Dapat silang lubos na nakakaalam sa mga patakaran o aksyon na nakakaapekto sa kanila at dapat silang magpasya sa kanilang sarili kung ano ang gagawin sa kanilang pamayanan. Walang patakaran o aksyon na dapat na ipataw sa kanila. Dapat silang magpasya sa kanilang sarili at pumayag o tumanggi sa anumang alok ng kaunlaran mula sa labas.

14. Ipagpatuloy ang negosasyon sa kapayapaan sa NDFP at kumpletuhin iyong sa MILF.

Ang pormal na usapang pangkapayapaan ng GPH-NDFP ay dapat na kagyat na ipagpatuloy kapag muling napagtibay ang lahat ng umiiral na kasunduan at tiyak na pagsunod sa JASIG at CARHRIHL, laluna ang pagpapalaya sa mga bilanggong pulitikal na protektado ng JASIG gayundin ang lahat ng naakusahan ng mga karaniwang krimen, sa paglabag sa CARHRIHL at sa doktrinang Hernandez kaugnay ng pampulitikang paglaban.

Ang balangkas na naitakda ng The Hague Joint Declaration ay dapat na igalang. Ang isang kasunduan ng tigil-labanan at kooperasyon ay maisasagawa sa batayan ng isang pangkalahatang pahayag ng magkatugong layunin at kaugnay ng isang komprehensibong kasunduan sa mga repormang panlipunan at pang-ekonomiya. Ang serye ng mga negosasyon at komprehensibong kasunduan na itinakda ng The Hague Joint Declaration at ng Agreement on Reciprocal Working Committees ay dapat na ipagpatuloy hanggang matagumpay na makumpleto.

Ang Basic Bangsamoro Law (BBL) ay dapat na maisabatas, basta’t maitataguyod ang karapatan ng Bangsamoro sa pagpapasya-sa-sarili , panrehiyong awtonomiya at kaunlaran, at mapangingibabawan ang mga pagtatalong konstitusyunal . Ang demand na ito ay inilalahad nang maiksi dahil ang mga negosasyon at kasunduan sa kapayapaan sa pagitan ng GPH at MILF ay malayong umabante na kaysa iyong sa NDFP.

 

  1. Magpursige sa isang independiyenteng patakaran at paunlarin ang pinakamalapit na kooperasyon sa lahat ng kalapit na bayan para sa layunin ng internasyunal na solidaridad, kapayapaan at kaunlaran.

Ang Pilipinas ay dapat na magpanatili ng pusisyon ng independensiya, kooperasyon at internasyunal na solidaridad sa lahat ng bayan upang maitaguyod ang kapayapaan at kaunlaran at pigilan o angkupan ang krisis pang-ekonomiya at pampinansiya sa pandaigdigang saklaw at pigilan ang mga gyera ng agresyon.

Dapat paunlarin ng Pilipinas ang pinakamalalapit na relasyon sa lahat ng kalapit na bayan sa Silangang Asya para sa layunin ng kapayapaan at kaunlaran. Dapat gamitin ang mapayapang mga pamamaraan ng pagresolba sa mga problema tulad ng pagbubuo ng konsensus sa pamamagitan ng mga kumperensya at konsultasyon, negosasyon, at aksyong hudisyal kung mabigo ang mga negosasyon. Ang pagpapanatili ng kapayapaan sa rehiyon ay kailangan para sa pagsusulong ng kaunlaran at para mapigilan ang anumang tipo ng dayuhang agresyon o panghihimasok. ###


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s